Geceye Bir Vokal

Aklımdan boktan esintiler geçmekte
Ve saat kaç bilmiyorum
Sadece can çekişmeleri
Olmayan öfkeye sırt vermişim .
Biliyorum .
Başka ne yapabilirim
Hangi kurduğum hayale devam edeyim .
Veya bugün neresinden başlatsam .
Sonu gelecek mi ?
Yaşamdan bağımsız sürüyle yaşam .
Çok özgür olmalıyım
Yada bu denli özgürlük yasaklanmalı .
Belki o zaman zevk alırım düşlerden .
Yada yatmak için daha az içerim .
Kim ben mi ?
Bel bağlamak mı ?
Kolaya kaçıyorum sadece .
Yada kendimden saklanıyorum .
Fırsatını bulduğumda sıkıştırıp nefret aşılarım kendime .
Yeter , senden bahsedelim .
Sıkıldığım hangi suratsın ?
Güleç , ağlak , somurtgan ...
Hangisi ?
Ne tamamlıyor mesela seni ?
Yada insan tamamlanan bir şey midir bunu konuşalım .
Hislerimiz sıvı yada katı mı ?
O bardağın içinde ne var?

Başının belirsiz olduğu yaşamlardan birinde beni vurmuştun .
Tabiki yanlışlıkla .
Koruyacaktın aslında
Bazen diyorum burası mı çok sıkıcı
Sonra nasıl başarabildiğimi anlamadığım vukuatlerim geliyor başıma
O zaman gülüyorum bişeyler yapmışım diyorum ama
Geçmiş hep aynı zaman dilimi .
Tüm yaşadıklarımı 5 10 saniyede bitirebiliyorum .
Ve o olanlar olmamış gibide olabilir diyorum .
Gene mi anlamsızlaştım  .
An diyorum , şu an
Sözlü ispat olmasada tek gerçek  .
Çok düşününce gerçekte anlamını yitiriyo gerçi .
Benim gerçeğim farklı belki .
Düşünmenin bi önemi yok mu ?
Pardon benim ki düşünmek değil umursamama .
Umursamıyorum yılgınlığımı ..
Bir nehir akıntısı gibi geçiyor günlerim ve ben
Hiç bir anı hatırlamıyorum .
Ama biliyorum .

Ayrıca biliyorum ki bir gün denize ulaşacağım .
Belki bir gece olur .
Belki değil de olacaksa gece olsun .
Gece ulaşayım hedefime , ay ışığının altında
Sardığım cigaramdan içerken ,
Ve içimi ısıtan o düşünceler eşliğinde .

Arada bi aklıma takılıyor , ya sonunda deniz yoksa diye .
O zaman karamsarlaşıyorum işte
Hani kalbime neşter vuruyolar sanki .
Boşunaymış gibi geliyo herşey !
Sonra bi vakit tekrardan düşünüyorum
Bu seferde ağzımdan boşuna  kelimesi çıkıyor .
Bu sefer ise taş gibi oluyor kalbim !
Değil neşter bombalar bile zarar veremezmiş gibi oluyor .
Bu fikirden sonrada utanıyorum kendimden .
Acı daha çekici geliyor .
Hissizleşmek bi hastalık
Bir çaresizlik
İnsan acıyı bile özlüyor .
Ben ise kendime kırbaç vuruyorum ki
Artık oda ....

El nasıl nasırlaşıyor biliyor musun ?
Eline zarar veren birşeyi çok eline alırsan belli bir süre sonra zarar vermiyor .
Elin güçleniyor bi süre sonra ama
Bi bakmışşın görüntüsü tam ters yön yol almış.
Düşün bi ileriyi elinde ne kalmış .
Nasırda geçer .
Fasılda .
Hatta zamanda .

Bazen tutmak istersin zamanı ,
Başka bi zaman sel gibi aksın .
Bazı zamanda çok umrunda değildir açıkçası .
Ben rotamı buldum .
Hep ileri .
Ama ileri neresi açıkçası bir pusulaya sahip olmadan bilemeyeceğim .
O yüzden galiba geceyi seviyorum .
Herşeyi belli yıldızlardan .
Hem herşey gece yapılmaz mı ?
Gece daha zevkli sevişilir mesela .
Bir şiir gece yazılır .
En şehvetli sohbetler gece yapılır .
İnsan kendisiyle gece baş başa kalır .
Gece diyodum .
Gece diyorum .
Gözlerinin tam ortasında .
Ben ise yıldızlara bakarak yönüm istikamet voltasında .

Derin bir sıkkınlığın var gibi  gel otur .
Bi sigara ,
Bi sigara daha ,
Şeytan müzikten iyi anlıyor olmalı .
Yada kapalı kapılar ardından , açık oyunlar oynayan insanlara küfür edemeyişimizi farketti .
Yada bir öfkeydi .
Bir çığlık .
Boş ver sen .
Geçen yüzün solmuştu  .
Umarım iyisindir .
O kadar özleştirmişim ki seni .
Sanki sana burada vücut bulmuş gibi .
Küçük kaçamaklarımın boktan tesadüfi eserisin .
Ama sen sensin .
Bende kapalı bir kutunun üzerindeki bir kaplama kağıdı .
İçeride ne var inan ki bilmiyorum  .
İnsan , insan olmayı seçer mi ?
Sen şeçermiydin ?
Küçük bir kuş olarak düşlerim kendimi bazı sıra ,.
Her yerden geçebilecek,
Hızlı ,
Atik
Ve şirin

Sanırım geriye bişey kalmadı .
Burdan gitmem gerek .
Anlamsızlığın içinde kaybolmazsın korkma !
Genede bi sebep bulur akarsın denize .

Tarafıma geçiyorum .
Bir yudum daha .
Bir cigara ...

Astakos

Nefesine dokundum .

Hiç tatmadığım dudaklardan akarcasına ,

Hissettim .

Düşlerim arka planda yargılarıma düğümler işliyor .

Hain bir plan kurarmışçasına bir olumsuzluk var içimde .

Gölgelere saklanmış .

Yada kendime ördüğüm hayali bir duvar .

Belirsizlik içindeyim .

Tam ayağa kalkıyorum bi yorgunluk .

Hoşumada gidiyor , ama netlik yok .

Az karıştırılmış şekerli çay gibiyim .

Olmamış bir tat var içimde çay tadını bastırmış .

Sanırım dudaklarına yapışmaktan korkuyorum .

Ben hep korkarak yaşadım .

Cesaretim korkaklığımın büyüklüğündendi .

Güçlü olmak koruyucu biri olacağının garantisini vermez .

Hem nasıl olsa sarhoşluk geçen bir şey değil mi ?

Bir yanılsama ,

Amaç olarak gösterilen tembellik ,

Yada yorgunluğun ödülü 

Binlerce cevabı olan herşey gibi her cevaba uyan bir paradoks mu ?

Cevabı tesadüf  mü ?

Yorgunluğa bedel ödetircesine yıkasım var her hengameyi .

Bir boşluk yaratırsam hemen atlayacağım yanına .

Gelecek ve anın arasını birleştirmek zorunda kalan bir zaman yolcusuyum 

İşlerim basit değil ama kuvvetim var .

Gölgelerle savaşım bittiğinde susamış olacağım.

Maşrafam olmadığından

Dudaklarından şarap içmek olacak ödülüm .

Hiçliğe meydan okurcasına cesaret veriyor nefesin .

Hayalimde canlandırdığım o güzel kokun 

Bileklerime kan pompalıyor .

Vücudumun her yerinde aynı basınç .

Taş gibi her noktam , aynı anda hissediyorum .

Nefesinde ne var çözemiyorum ,

Aklı aşan bir şey olmalı !

Üflesen fırtınalar koparacak gibisin ,

Yangınlar söndürecek  ,

Şehirler yutacak gibi 

Yağmur sesi duyuyorum , biriken bir şeyler var .

İçimi yakan hoş bir sıcaklık ,

Bu sıcaklık gözlerimi doyuruyor .

Kayboluyorum 

En dipten tekrar yukarı çıkıyor,

Yüzünü bir saniye görüyor , sonra tekrar batıyorum .

Denizim olur musun ?

Üzerinde avlanmama izin verirmisin ?

Ömrümü bilge bir balıkçı gibi seni korumaya adayım mı ,

Derinlerine ineyim mi ?

İçindekileri sevindireyim 

Hisssettiğim son renkli alem 

Güven veren bir esinti 

Gece vakti gelen bir sanrı 

Yargılarla gerçeklerin sonuçsuz savaşı 

Yeteri kadar büyümemiş bir tesadüf

Gel içimdeki kaşif 

Anlam kat kıyılarına 

Ve cesaretime şapka çıkar .

Görünüyor

İki ton mesafe var halkalara
Uzaklığı kestiremiyor gibiyim .
İki ton var
Yakında olabilir uzakta ...
Görüyorum var ama
Ne kadar uzak ?

İçimde bir sabırsız !
Sıçrayışları beni sarsıyor ,
Endişelendiriyor
Ve korkutuyor .

Düşünemiyorum iki dakikayı
Hafızam bozunuyor örümcek yavruları gibi
Topladığımda hep farklı bir manzara
Arası yok
Yarım yamalak kısık alandan izlenilen bir ucuz film fragmanı gibi
Ne konusu belli , ne manzarası , ne de sonucu
Ama iki ton var

İçimde hiç dile getirmediğim belki koşar giderim umudu var   .
Yada yüzerim , koşamaz olursam
Olmadı bi şeklini bulurum ,
Kaçırırım kendimi .
Düşleyebiliyomusun
Bu hevesin hareketli hali işte
Ama görünen tek bişey ;
İki ton karanlık .

Bazen görmekte ...

Demeyeceğim belki hissedemem sıçrayışları
İster istemez içimde tutmak istediğim o aptallık duygusu
Sarhoş edercesine aklı bulandırışı ,
Kıvrandıran  yalancı gaz sancıları ,
Kendini hayretle izlemeye koyulduğun hareketler ,
Sanrılar , düşler ,
Ve uçsuz buçaksız doyurulmasından söz ettirilemez merak ,
Ve belirsizlik
Özgür irade
Selam ile

Barış...

Dediğim gibi iki ton var ...

Uzaklık önemlimidir ki giden sen olunca
Hızını ayarlayamazmısın ?
İsteğin kadar azminle mi savaşırsın ?
İstersen kaybedermisin ki ?
İki kırılgan ve parçacıklı ışık hüzmesi..

Herşeyin belli bir düzeni olmalı ki zevk alabilesin
Yapmak da zevk alınmasını gerektirir ki istek kabarsın .
Zihni alev alsın , vücuda kan yayılsın
Rota açık
İki ton
Çıkar gözetmeden , isteyerek ...

Sermonem Loquens

Bıraktığın onca insanı düşün .

Veya bırakılmak istediklerini söyleyemeyip senin kayışını koparıp bırakanları .

Hiç bir zaman cevabını öğrenemeyeceğin soruları (!)

Seni öldüreceğini düşündüğün acıların zamanla azaldığını .

Topuklarını kıçına vurarak yürüdüğün günleri .

Ağzının yarım ay şeklinde donakaldığın zamanları .

Güveninin anlık şok dalgasıyla yıkıldığı vukuatları .

Nasıl umursamaz , tembel , bencil ve kibirli bir insana dönüştüğünü .

Hepimizi aynı budayamıyor değil mi hayat .

Peki ya savaşlarımız kaybettiğimiz onca şeye rağmen arda kalan bir şey olmalı.

Hayır umut değil , elde tutulur olmalı .

Beynimin sağ yarısına karşılık gelebilecek .

Yada o ilham verici yeri kelepir bir fiyata okutmadığımızı hissettirebilecek bir yetenek .

Boş bir güç olmamalı bu .

Bir şeyler için kullanabileyim .

Ne bileyim keşfetmek istiyor gibiyim .

Takatim kalmamış gibi hissettiren şu canavarıma karşı silah olarak kullanabileceğim bir şeyy.

Ellerimle boğuşmaya gücüm yetmiyor gibi .

Kollarım zayıflıyor , 

Ümitsizlik hastalığına yakalanıyorum .

Herşey niye üst üste olmak zorundaaa !

Emin olki boş bırakmıyorum kendimi .

En boş anım bu an yada tuvalin başı .

Gerçekten güçlüymüşüm tamam .

Peki tamam o kadar da değil ama istemiyorum .

Hep bi geç kalma , hep bi üstünlük hissi , hep bi ukalalık .

Artık eminim birşey bilmediğimden ve beyaz bayrak çekmek istiyorum .

Ama ölmek değil .

Ondanda korkuyor gibiyim artık , bak bunun için çok sağol .

Sonsuz şükürler olsun .

Ama geride kalmış ,

Olmadığım bir insan gibi hissetmeyeyim .

Azacık bir kuvvet de bana biliyorum gerisi gelecek .

Gerçekten inanıyorum ama ama beni bunla bırakma  .

Bu boktan vampir ruhumu sömürüyor .

Abartılarımı kaşıyor  .

Tamam  savaş bu ama biliyorsun .

İç güvenliğimi torpille gelen adamlar ele geçirmiş gibi .

Savunma ne kadar uzun sürerse onların varlığı o kadar uzayacak .

Ben devrim istiyorum !

Ama gittikçe kollarım zayıflıyor bir tırnak çakısına bile razıyım .

Bir kahramanda olur .

Mert olsun kafası açık ve anlayışlı .

Anlatamamak zaten zor bari duvarlar yıkılsın .

Zelzeleler olsun , inceldiği yerden kopsun .

Ahlak komple bozulsun , sorunlar daha çok artsın yada safımı değiştireyim .

Tekrar paragraf yazabileyim .

Mukabele edebilelim , şuurada konuları masaya yatırıp istişare gösterelim.

Ve çözüm odaklı olalım .

Erkenden mi istiyorum . 

Yada yüreğimden mi geçmiyor . 

Nerede yırtıldı bu güzelim ferim .

Hafif bir kıvılcım şu ampulün yanması için .

Birazcık daha yakıt  hiç değilse daha güçlü bir sabır .

Yada yeni bir oyalamaca  

Çok sıkıştımm

Kaçacak bir yerimmde yok 

Çıkışım conta yakmak gibi .

Bak gene şu canavar gördün mü ?

Çok sıkıldım yardım et yada kopar al beni artık .

Herşeyin farkındayım biliyorum ;

Şükürler olsun .

Tez Çalışması İnsan 1.parça : Kader ve Özgür İrade

İnsan sonradan anlıyor haklı olduğunu ve yahutta yaşanan herşeyi kendi yararına yaptığını . Ama doğru olan herşey mutluluk vermiyo . Bu zoruna gidiyo adamın , doğrular neşe vermezse nasıl yapılır yada doğruyu yapmanın bedeli mi umutsuzluk . İnsan gene de oyalanabiliyo .

Raslantı yoktur ! Sadece zoruna giden yanlışlar vardır . Materyalist bu dünyada hiç bir şey tesadüf değildir . Kabullenmek için tesadüf , rastllantı gibi kaderci kelimeler kullanılırız . Kader elbetteki vardır hatta üst bilinçte kesinlikle vardır ama herşeyin sebebi de olduğu aşikar . Kaderi yüzde doksan dokuzumuz yanlış anlıyoruz . Buna bende dahilim . Aslında biliyoruz ama suç atmak gibi bişey , nasıl desem insan olmanın gereği hatta gereğide değil zaafı desem daha doğru bir kelime kullandığımı düşünürüm . Kolaycılık hamurumuzda var . Kolayın mutluluk  getireceğine inanıyoruz ve getirmeyeceğinide biliyoruz . Uğraşmassak batabileceğimizin farkında olmak istemiyoruz . Bunları adam akıllı düşünen mi var ? Düşünülmez yada düşünen insan mutsuz değildir diyeyim .

Ruh hastası bir piskopat olmak kelimeler arasına mana gizlemek gerektirir .  Oysa açık açık göstermekten daha zor bişey yoktur . Anlatım aslında bu yüzden zordur . Anlatabilen insan üstündür . Dünyanın en lüks ihtiyacı kendini anlatabilmedir . Malesef buda iyi dinleyerek gelişir . Malesef diyorum burada !Çünkü kader dediğimiz faktör , işte tam burada etkisini gösterir . Klişe olarak size hepimizin çokça duyduğu anne babanızı seçemezsiniz diyeceğim  ve siz de bu söylediğimden olayın aslında dinlediğimiz insanların bizim seçimlerimiz olmadığını anlayacaksınız . Eğer büyümemişseniz  bir çocuksanız bu size mantıklı gelecektir .

" kendini kendine harca "

Özgür irade kaderle çelişir mi ?

Kader ile özgür irade farklı klasman olabilir mi?

Kaderin seçeneği yoktur . Kader bellidir insanı bir yere götürmez . İnsanı bir yere ulaştıran ; yaptıkları ve düşündükleridir , tabiki kaderi çerçevesince . Mutluluk , umut vb. kısacası insanı insan yapan duyguları bir tabloya sınırlar isek karmaşık bir tablo çıkması gerekir ortaya . çünkü yapılanar ile kader değişebilir .

İşi görsele dökmek için örnek olarak belirli bir insan modeli yaratalım . Bu insan tanıyabileceğimiziin çok ötesinde bir tembelliğe sahip olsun . Çok iyi düşünme yeteneğine sahip keza aynı tembelliği orada da yapmaya çalışsın .İnsanı tabloyu açıklayarak oluşturmaya başlıyalım . Hayatı bu insan açısından tabloya geçirmeye başlayalım .
İlk olarak kaderin sınırlarını çizeriz bir yuvarlak olarak . Tembelliğinden dolayı ve bu adamın değişmediğini varsayarsak yaşamını tahmin etmek zor olmaz . Yaşadığı yer bu adamın çoğu hayatını belirlemiştir . Rutinlerini ona göre yaşar . Her insan bir rutini yaşar mutlaka ! Daha sonra özgür iradesini bu kaderle belirlediğimiz sınırların içinde bir yuvarlak daha çizeriz  . Tembelliğinden ötürü özgür iradesi kaderinin yuvarlağını değiştirmez .  İşi kısa kesmek için şöyle diyelim özgür iradenin içine mutluluk yuvarlağı çizelim  onu ortadan ikiye ayırıp bir tarafına mutlu bir tarafına mutsuz  yazalım . bu adamın yaptıklarıda bir nokta olsun ve bu yuvarlağın içinde bir yerde olsun .
Üzgünüm sözel yeteneğim çok zayıf vede anlatmakla uğraşmak istemediğimden söyle göstereyim .

Siyah çizgi kader , kahverengi özgür irade ,Diğeride mutluluk tablosu . siyah noktada yapılanlar . Ve kesinlikle bu tablo çok eksik bir tablo .
Ama bu kahverengi  özgür iradenin kaderin sınırlarını değiştirebileceğini göstermek için kullandığım bir çizim sadece . Bu böyle olacak diyede birşey yoktur .

Asuman

Tren garına toslamak istiyorum .
Ayağımı pedala bastırdığım an çıksın karşıma .
Çekmek gelmesin içimden .
Bir hüşu kaplasın vücudumu .
Parçalanayım .
Belki güzel bir parçamda kalırım !
Yüzümün daha çok güldüğü ,
Bu kadar bağımlı olmayan ,
Ve sağlam bir direğimin olduğu ...

Kararsızlıktan sıkıldım .
Belirsizlikleri umursamamaya çalışmaktan ,
Yağlı sancağa tırmanırcasına boş hayallerden ...
Parçalanıp her parçayı tutmaya çabalamaktan sıkıldım !

Dönüşüm güzel olur belki
Diye diye filtresiz bir akvaryumda nefes almaya bocaladığım ,
Şu renksiz dünyada bir avuç renk  bulmak amacıyla ,
Hiç birşeyi düşünmeye gerek kalmadığı o saniye ,
Veya algılarımıza göre değişiklik gösterilen vakitçe .
Vücudumda bir endorfin bombası patlatırcasına ,
Tren garına toslamak istiyorum .

Ying

Uyandığım rüyaların hangisindesin ?
Düşlediğim düşlerin
Çizdiğim resimlerin
Düşlediğim anıların
Konuştuğum kelimelerin
Yazdığım şiirlerin

Hangi boyutundasın yaşadığım zamanın ?
Nankörlüğüyle kandırıldın mı sende zamanın ?
Büyüdüğünü zanettin mi?
Yalancı seslere kanmak istedin mi?
Dürüstlüğü özledin mi ?
Kızmayı , kandırmayı !
Zeki  sandın mı kendini
Bulutların üstüne çıkabildin mi?
Paranın değerini bulabildin mi ?
Gücün tadına vardın mı ?
Boşluğu gördün mü ?
Kurduğun hayallerin eritti mi kemiklerini ?

İçinden geldiği gibi davranma
İçinden geldiği gibi
İçinden
İçin
Çürümüş senin
Nefretin geçiş aşaması
Öfkenin yere düşen yumurtaya benzer , pis patlaması
Ayın çekim kuvvetini üzerinde hissedip etrafa fırlatlattığın objeler
Kaldıramadığın düşük ve uzun frekanslı sonsuz enerji
Karanlığın boğduğu fikir alanın
Yumrukların patladığı kum torbam

Boş ve anlamsız bakan yeşil dağlardan oluşan tuvalin 

Vurmadımı yeteri kadar 

Daha nerene yiyeceksin derken kavaldan çıkan tekmeyi 

Tutmaya çalışmadın mı ağzınla

Geçecek herkesin dediği bu güzel yüzüm 

Başka sarılacak yastık bul 

Yalnızlığına bir hece de 

“Dur”

Boğuk boğuk hatırladığın zamanının çoğunluğunu oluşturan mutlu anıların .

Neden küçük gelir ?

Hafızan yetersiz olmalı

Ölçüsünde zaman denilen şeyde büyüktü değil mi ?

Yada zaman ölçüsüzdü 

Yada

Gün geçtikçe küçülen bişeydi zaten saniyede biten düşüntülerin arasında.

Üç günün bir saati

Şimdi aşkımın başkasının içinde patlama vakti  !

Şimdi geldi .

Tanımadığım bir simanın 

Tanımış numarasında koşarken arzu dimağın 

Çok alkole rağmen yüksek bir riskle cialisin diktiği